Już za kilka dni papież Jan Paweł II zostanie beatyfikowany. Dla nas, Polaków, zawsze był kimś wyjątkowym, mądrym, dobrym, a z czasem i świętym. Nie przypadkiem mówiliśmy o nim jako o „największym z rodu Polaków” w naszych dziejach. Europa i świat, poznawali wielkiego duszpasterza, człowieka pokoju i orędownika dialogu oraz współpracy pomiędzy narodami i kulturami,  w czasie Jego pontyfikatu. Jan Paweł II głosił Ewangelię podczas 104. pielgrzymek na wszystkich kontynentach.  

W czasach PRL kardynał Karol Wojtyła znajdował się niejako w cieniu Prymasa Tysiąclecia kardynała Stefana Wyszyńskiego. Jednak na Soborze Watykańskim II poznano się na wielkich zaletach umysłu i ducha polskiego kardynała z Krakowa. Z perspektywy czasu,  prymas Polski Stefan Wyszyński i kardynał Karol Wojtyła, byli „Niezłomnymi” i wielkimi Nauczycielami polskiego narodu, szczególnie w czasach komunistycznych.

Dnia 16 października 1978 r. kardynała Karola Wojtyłę wybrano następcą Świętego Piotra. Bardzo ucieszyłem się z tego faktu. Intuicyjnie czułem,  że Polska za pontyfikatu Jana Pawła II,  nigdy nie będzie już taka sama. 

Podczas pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny w 1979 r.,  Polacy moralnie i religijnie zjednoczyli się. W morzu rozmodlonych (milionów)  Polaków, ginął reżim PRL, z swoimi służbami. Duch Święty rzeczywiście odnowił oblicze Polskiej Ziemi!

W sierpnia 1980 r. obrazy Papieża-Polaka zdobiły bramy Stoczni Gdańskiej.  Wkrótce Jan Paweł II stał się Ojcem Duchowym „Solidarności”. Przekonywująco brzmiały Jego słowa, i wołania do świata, że „nie ma sprawiedliwej Europy bez wolnej Polski”. Dzięki Janowi Pawłowi II przetrwaliśmy trudne i bolesne lata stanu wojennego. On mówił wtedy - o nas i za nas. Świat się dowiedział o cierpieniach i zmaganiach  dzielnych Polaków. W kraju Lech Wałęsę stał się symbolem niepokornego społeczeństwa polskiego.

Każda z ośmiu pielgrzymek Jana Pawła II do Ojczyzny miała wielkie          i żywotne znaczenie. Ta z 1983 roku, umożliwiła cierpiącym i poniżanym Polakom, przetrwanie stanu wojennego. Pielgrzymka 1987 r. była już przedświtem nowych czasów. Europa i świat dowiedzieli się, że „Solidarność” żyje i domaga się praw obywatelskich oraz swobód narodowych. W wyniku zwycięskich wyborów parlamentarnych z 4 czerwca 1989 r., Polska odzyskała niepodległość i demokrację. W 1991 r. Jan Paweł II pielgrzymował już do wolnej Ojczyzny. Nie przypadkiem mówił wtedy o drogowskazach życia, o Dekalogu. W 1999 r. w Sopocie Jan Paweł II mówił o nowym wymiarze „Solidarności”,  w duchu miłości. W Pelplinie głosił  o konieczności budowania życia ludzkiego i naszej wiary na skale. W pielgrzymce 2002 r. Jan Paweł II odwoływał się do wielkiego dziedzictwa Polski, i … żegnał się z Ojczyzną.

Uroczystość beatyfikacji Jana Pawła II, to przede wszystkim okazja do osobistych wspomnień i refleksji z pielgrzymkowych spotkań. Pierwsze pielgrzymki papieskie do Polski, śledziłem za pośrednictwem telewizji. Później, widziałem i czułem, jak z roku na rok, zmienia się naród polski. W 1987 r. aż dwukrotnie osobiście uczestniczyłem w spotkaniach z Janem Pawłem II, w Gdyni i w Gdańsku. W Gdyni ujęły mnie Jego słowa o morzu i Kaszubach. W Gdańsku na nowo i z wielkim rozmachem ożyły idee i hasła „Solidarności”. W 1999 r. uważnie wsłuchiwałem się w nauczanie Jana Pawła II w Sopocie. Z kolei w Pelplinie, podczas pielgrzymki Papieża-Polaka, współuczestniczyłem jako poseł AWS w pomocy dla gminy Pelplin i w promocji Kociewia dla dziennikarzy obsługujących pielgrzymkę. Podczas wizyty Jana Pawła II w Sejmie (11.06.1999 r.), chłonąłem każde jego słowo, szczególnie te o dobru wspólnym i o służebności względem obywateli. Ta wielka katecheza - dla polityków i osób działających  w życiu publicznym - wciąż pozostaje niezwykle ważna i aktualna. W jubileuszowym roku 2000. miałem zaszczyt wziąć udział w Pielgrzymce Parlamentarzystów Świata. Dwukrotnie słuchaliśmy Jana Pawła II o misji polityków we współczesnym świecie - przez politykę ku dobru!  

         Coraz bardziej wczytywałem się w nauczanie duszpasterskie Jana Pawła II. W 2003 r. wraz z moim proboszczem ks. P. Wysgą i grupą tczewskich pielgrzymów, uczestniczyłem w Jubileuszu 25. lecia pontyfikatu Jana Pawła II w Watykanie. Podczas Srebrnego Jubileuszu aż trzykrotnie spotykaliśmy się z naszym Papieżem. Śmierć Jana Pawła II, a właściwie Jego odejście do Domu Pana, dnia 2 kwietnia 2005 r., była dla mnie ogromnym przeżyciem i zatrzymaniem  się w życiowej drodze. Potem wraz z tysiącami Tczewian, żegnaliśmy Jana Pawła II, w Kościele NMP Matki Kościoła na Suchostrzygach.

Zastanawiam się, za co przede wszystkim powinniśmy być wdzięczni Janowi Pawłowi II. Przede wszystkim za ten wspaniały i owocny blisko 27. letni pontyfikat - dla Polski, Europy i świata. Za wielkie nauczanie dla nas Polaków, na drodze do wolności i do demokracji. Za wyraźne Jego poparcie „możnych tego świata”, przy przyjmowaniu Polski do NATO i do Unii Europejskiej! Nasz Papież mówił, że mamy nie tylko być, ale i zmieniać Wspólnotę Europejską, na lepszą i bardziej chrześcijańską. Dziękuję za 104. pielgrzymki Jana Pawła II do świata. Nasz Wielki Rodak przekraczał wtedy granice państw, religii i kultur. Pozostawał Wielkim Duszpasterzem, Orędownikiem pokoju i dialogu, dobra wspólnego, solidarności międzynarodowej z biednymi i potrzebującymi. Do końca głosił Ewangelię Chrystusa. Potrafił godnie znosić osobiste cierpienia. Nauczył nas szacunku dla ludzkiego życia, w każdym okresie i czasie. Nade wszystko był, i jak sądzę jest, Mistrzem i Nauczycielem młodzieży. Światowe Spotkania Młodzieży z Janem Pawłem II,  pozostają nadzieją dla świata. 

W 2008 roku wraz z przyjaciółmi, pod moją redakcją, przygotowaliśmy książkę pt. „Moje spotkania z papieżem Janem Pawłem II”. Są tutaj przede wszystkim refleksje i świadectwa Tczewian, Pomorzan - z osobistych spotkań pielgrzymkowych z Janem Pawłem II. Bowiem w dużym stopniu jesteśmy pokoleniem Jana Pawła II. Obecnie, postanowiłem osobiście oddać hołd Janowi Pawłowi II, w Watykanie. Dlatego, dnia 1 maja 2011r., polecę wraz z grupą parlamentarzystów  i członków polskiego rządu, na uroczystości beatyfikacyjne Jana Pawła II, do Watykanu. Będziemy się razem modlić na Placu św. Piotra.

poseł Jan Kulas