Z dużym dziwieniem przeczytałem artykuł Romana Małeckiego, którego znam i szanuje, pt. „Jakie są granice tolerancji?”, zamieszczonego w ostatnim numerze „Gazety Tczewskiej” (22.06.2011). Pragnę przypomnieć, że prace nad ustawą „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej” trwały wiele miesięcy. W istocie rzeczy, jeśli całą ustawę przeczyta się uważnie, to widać wyraźnie, że przysłuży się ona wsparciu rodziny. Przypomnę, cała ustawa liczy 251 artykułów i jest zapisana na 117. stronach. Tymczasem R. Małecki skupia całą swoją uwagę, argumentację, emocje, a czasem i niepotrzebne epitety, na jednej kontrowersyjnej i wadliwej pod względem prawnym, poprawce senatorów PiS. Przypadkiem, poprawka ta uzyskała większość w Senacie. W Sejmie poprawka ta poddana została merytorycznej krytyce. Wykazano, że jest ona wadliwa pod względem prawnym, szkodliwa i niepotrzebnie próbuje dzielić polskie społeczeństwo. Sławomir Piechota, przewodniczący sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, podkreślił istotę dobra dziecka i fakt, iż w systemie pieczy zastępczej sąd będzie podejmował decyzje zgodnie z dobrem dziecka. Analogicznie Minister Pracy i Polityki Społecznej Jolanta Fedak zwróciła uwagę, iż przypadek o którym mówili parlamentarzyści PiS, „nie może wystąpić w polskim prawodawstwie”. Minister przypomniała, że w polskim ustawodawstwie rodzina jest małżeństwem. Po dyskusji i tych wyjaśnieniach, 231 posłów głosowało za ustawą, przeciw 170 posłów i wstrzymało się 11 posłów. Wyniki tych głosowań znajdzie R. Małecki w internecie na stronach sejmowych (www.sej.gov.pl). Oczywiście w każdym klubie parlamentarnym, w ustawach o znaczeniu systemowym, a o takiej ustawie tutaj mówimy, zawsze obowiązuje dyscyplina. Obecnie trzeba, chociaż w dużym skrócie, wyjaśnić sens i znaczenie uchwalonej dnia 9 czerwca 2011 r. ustawy „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej”.

Wielorakie wsparcie rodziny
„Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej” kompleksowo odnosi się do systemu wsparcia dla rodziny. Z uwagi na szczególne znaczenie tej ustawy, rozpoczyna się ona od preambuły, gdzie podkreślono jej niezwykle znaczenie „dla dobra dzieci” i  „dla dobra rodziny”.
Generalnie ustawa określa: 1. Zasady i formy wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych, 2. Zasady i formy sprawowania pieczy zastępczej oraz pomoc w usamodzielnianiu jej pełnoletnich wychowanków, 3. Zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, 4. Zasady finansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, 5. Zadania w zakresie postepowania adopcyjnego.
Ustawa „o wspieraniu  rodziny i systemie pieczy zastępczej” w gminach i powiatach samorządowych, upatruje główny podmiot kreowania polityki prorodzinnej. Definiuje się rolę i kompetencje asystenta rodziny oraz placówki wsparcia dziennego. Rodzinie zastępczej poświęcony jest cały trzeci rozdział ustawy. Art. 42 ustawy określa bardzo wysokie kryteria pełnienia funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka. Nadto muszą takie osoby posiadać świadectwa ukończenia szkolenia organizowanego przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Starosta prowadzi szczegółowy rejestr danych o osobach zakwalifikowanych do pełnienia rodziny zastępczej. Z kolei umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka następuje na mocy orzeczenia sądu! Umowę o pełnieniu funkcji rodziny zastępczej zawiera starosta na wniosek rodziny. Ustawa precyzyjnie stanowi o kształcie takiej umowy (art. 54) . Organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej jest wyznaczona przez starostę jednostka organizacyjna powiatu lub podmiot, któremu zlecono realizację tego zadania. Organizatorem rodzinnego domu dziecka jest także starosta lub podmiot przez niego upoważniony (art. 60). Ustawa ustanawia również, co jest niezwykle ważne, system stałej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej lub rodzinnym domu dziecka. Gwoli dalszej informacji dodam, że dział VI tej ustawy doprecyzowuje postępowanie adopcyjne. Ośrodek adopcyjny prowadzi samorząd wojewódzki lub podmiot , któremu zlecił realizację tego zadania. Dużym walorem ustawy „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej” jest zobowiązanie do współpracy z środowiskiem lokalnym, organizacjami pozarządowymi, sądami, ośrodkami pomocy społecznej, instytucjami oświatowymi i podmiotami leczniczymi oraz  z  „kościołami i związkami wyznaniowymi” (art.76). Panie Romanie, trudno o gwarancje wyższego rzędu!
Ustawa „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej” generalnie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. Wyjątkiem są uprawnienia przygotowawcze dla marszałków i starostów, którzy obejmują je po upływie 14 dni od ogłoszenia ustawy. Zachęcam do uważnej lektury tej doniosłej ustawy.
Tzw. „szczur legislacyjny”
W tej kadencji Sejmu politycy PiS kilkakrotnie próbowali wywołać spory ideologicznie. Tak było między innymi przez dyskusji nad definicją rodziny. Jak wiadomo, polskie ustawodawstwo, z Konstytucją na czele, dobrze i starannie chroni status rodziny. Pragnę zauważyć, że w Sejmie ustawa „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej” uzyskała bardzo duże poparcie. Posłowie PiS nie próbowali wtedy dokonywać podziału ze względu na orientację seksualną. Byłoby to bowiem bezzasadne i opaczne, bowiem nasze ustawodawstwo dobrze chroni rodzinę. Skąd się wziął jednak problem? Otóż podczas prac w Senacie, nad uchwaloną w Sejmie ustawą „o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej”, senatorowie PiS wnieśli kontrowersyjną i przewrotną poprawkę. Udało im się nawet uzyskać większość w Senacie. Prawdopodobnie celem poprawki senatorów PiS było zakwestionowanie podstaw ustawy. Dlatego też w żargonie potocznym określa się takie zabiegi jako tzw. „szczur legislacyjny”. Aby nie było żadnych wątpliwości, cytuję tę poprawkę  w całości: „Senat przez dodanie pkt 5a (w art. 41 ust.1) proponuje, aby pełnienie rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka mogło być powierzone osobom, które między innymi nie są osobami o orientacji homoseksualnej”. Jak wykazano kilkakrotnie wcześniej, takie zagrożenie nie istnieje. Bowiem gwarancją są nie tylko zapisy ustawowe, sąd, ale również samorząd powiatowy, który będzie miał kluczowe zdanie we wprowadzaniu ustawy w życie. Odpowiednie zmiany i zabezpieczenia wprowadzono też w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Jak jeszcze pomóc rodzinie?
Na zakończenie proponuję R. Maleckiemu wymianę myśli i propozycji jak dalej pomagać rodzinie. Jak też to można zrobić osobiście? Wiele dobrego w tym zakresie czyni Kościół oraz liczne organizacje pozarządowe. Oddaję szacunek tym wielkim wysiłkom. Na pewno dalej trzeba wspierać podstawy społeczne i materialne polskiej rodziny. Osobiście dużą wagę przykładam do wyrównywania szans w rozwoju i edukacji dzieci oraz młodzieży. Niewątpliwie Szkoła jest pierwszym sprzymierzeńcem rodziców. Bardzo ważne jest także upowszechnianie systemu stypendialnego. Osobiście wspieram dwie fundacje prorodzinne tj. Fundusz Stypendialny NSZZ „Solidarność’ w regionie pomorskim i Fundację im. Rodziny Ornassów w gminie Pelplin.
Jestem przekonany, że w prawdzie i w miłości, warto dyskutować i jeszcze bardziej działać na rzecz wspierania rodziny. Rodzina jest bowiem fundamentem każdego społeczeństwa i narodu.
poseł Jan Kulas